calendar

9.รู้แค่ว่า ตอนนี้อยากอยู่เมืองไทยจัง

เมื่อต้นสัปดาห์ที่ผ่านมา
แม่ได้ข่าวจากเมืองไทยว่ายายไม่สบายมาก
เลยต้องเลื่นกำหนดกลับเมืองไทยให้เร็วขึ้น
ตอนแรกจอยจองงไว้วันเสาร์หน้า เพราะเสาร์นี้เจฟติดธุระ
แต่อีกสองวันถัดมา ได้ข่าวว่ายายอาการแย่มาก
เลยพยายามขอเลื่อนตั๋วมาเป็นเสาร์นี้
เจฟก็ต้องเลื่อนนัดไป เพราะต้องไปส่งแม่ที่สยามบิน นิวยอร์ก

นี่แม่ก็เก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว
คงได้ออกเดินทางจากบ้านกันแต่เช้ามืด
เครื่องออกตอน 11 โมงเช้า วันเสาร์ ถึงเมืองไทย 4 โมงเย็น วันอาทิตย์
แล้วคงได้ลงใต้กันวันจันทร์

ตอนนี้ยายอายุ 92 ปี แล้ว
ป่วยเพราะโรคชรา ไม่มีโรคประจำตัว หรือโรคอื่นแทรกซ้อน
ซึ่งถือว่ายายเป็นคนแก่ที่แข็งแรงคนนึง

อิชั้นโทรไปหาป้า ป้าเล่าว่ายายไม่กินข้าวมา 3 สัปดาห์แล้ว
ทุกวันนี้ในแต่ละมื้อ กินอาหารเหลวได้แค่ครั้งละ 2 ช้อนชา
หรืออย่างเก่งก็ 2 ช้อนโต๊ะ แค่นั้นก็อิ่มแล้ว

เมื่อสองปีก่อนที่อิชั้นกลับไปเยี่ยมยาย
ตอนนั้นยายยังเดินได้บ้าง โดยใช้ไม้เท้าช่วย
แต่เดินได้ไม่ไกลหรอกค่ะ
มาตอนหลัง เดินไม่ได้ ได้แต่นอนกับลุกนั่งเท่านั้น
มาตอนนี้ลุกนั่งไม่ได้แล้ว ได้แต่นอนอย่างเดียว
ก็ได้ป้ากับลูกๆ ช่วยกันเปลี่ยนท่านอนของยาย

แต่ยายยังความจำดีอยู่นะคะ ถึงหูตาจะฟ่างฟา แต่ก็ยังมองเห็น
แต่ไม่ค่อยได้ยิน ต้องตะโกน
ตอนคุยกับป้า ถามถึงยายหน่อย แหม แอบเงียบ แอบร้องไห้ซะงั้น
อิชั้นก็ต้องทำเสียงสดใส ป้าจะได้ไม่ร้องไห้ จะพาลให้อิชั้นร้องไห้ไปด้วยหน่ะซิ

ป้าบอกว่าอยากให้อิชั้นกลับไปเยี่ยมยายตอนนี้
อิชั้นหน่ะอยากจะไปจะแย่ แต่ยังกลับไม่ได้
ป้าบอกว่ายายยังเพ้อถึงอิชั้น กับจอยอยู่เลย
ยายบอกว่าจะหากะปิ เตรียมไว้ให้อิชั้น อิอิ

จริงๆแล้วไม่ได้ขำอย่างนี้นะคะ เพราะแค่ป้าบอกว่ายายพูดอย่างนั้น
อิัชั้นก็ปล่อยโฮ เลยค่ะ เลยต้องรีบวางสายกันไป
เดี๋ยวคุยกันไม่รู้เรื่อง

ป้าเล่าว่า หมอดู ดูดวงให้ยายบอกว่าฝห้ระวังวันพุธ(ที่ผ่านมา) กับวันเสาร์ (วันนี้ที่เมืองไทย)
ว่าอาจจะถึงเวลาของยาย แต่วันพุธผ่านไปแล้ว
อิชั้นก็บอกว่า ถ้ายายผ่านวันเสาร์ได้ แสดงว่ายายจะต้องอยู่อีกหลายปีแน่ๆ เชื่อซิ

ยังไม่อยากจะคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับยาย
แต่เรื่องอย่างนี้ใครก็ห้ามไม่ได้
อีกอย่าง ถ้าตอนนี้เป็นเวลาของยาย ก็ถือว่าเป็นเวลาที่ดีที่สุดแล้ว
เพราะยายจะได้ไปอย่างสงบๆ แบบม่มีอาการเจ็บป่วยใดๆ

แต่ถ้ายังไม่ถึงเวลาของยาย ก็อยากขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองยายของหนูด้วย
อย่างน้อยๆ ขอให้ยายมีแรงทานข้าวได้แยะกว่านี้
จะได้มีเรียวแรงลุกนั่งได้บ้าง
และอยากให้ยายอยู่กับพวกเราตลอดไป อีกนานเท่านาน

อิชั้นมีความทรงจำดีๆกับยายเยอะแยะเลย
ถึงแม้จะไม่ได้"เกิดมาอยู่กับยาย" แต่ความทรงจำในวัยเด็กของอิชั้นก็มีไม่ใช่น้อย

ไม่อยากเขียนอะไรยาวมาก ยิ่งเขียนยิ่งคิดถึงยาย
และรู้แค่ว่า
ตอนนี้อยากอยู่เมืองไทยจัง