|
11.oh my love
เมื่อคืนกว่าจะอัพไดหน้าที่แล้วเสร็จ ก็เกือบตีหนึ่ง
กะว่าจะลงท้าย ปล.ขอบคุณทุกๆความห่วงใยและกำลังใจที่ให้กับคุณยาย
แต่ยิ่งดึก ยิ่งเบลอ เลยลืมไปเลย
ขอขอบคุณ ทุกๆคนมากเลยนะคะ
ตอนนี้ก็พยายามทำใจให้สบายๆ
เพราะรู้ว่าเมื่อถึงเวลาของยาย ท่านจะต้องหลับและไปแบบสงบอย่างแน่นอน
ช่วงนี้คุณเธอชอบจีบปากจีบคอ ไม่ว่าจะพูด หรือตอนร้องไห้ น่าหมั่นไส้จริง
หลายคืนมาแล้ว ที่ให้แมรี่นอนเตียงเค้าเอง
บางคืนเค้าก็สามารถนอนได้ยาวถึงเช้าเลย
(แต่เวลาเข้านอน กว่าจะหลับสนิทจริงๆ ก็เกือบเที่ยงคืน ทุกคืนเลยนะจ๊ะ)
แต่บางคืนก็มีบ้างที่ร้องจะกินนม
ก็เลยต้องอุ้มมาให้นอนกินนม จนหลับ
ถ้าแม่ไม่ขี้เกียจก็จะพากลับไปวางในเตียงใหม่
ถ้าคืนไหนขี้เกียจ ก็นอนด้วยกันเลย
แต่เมื่อคืนนี่ซิ เค้าหลับไปตั้งแต่ สี่ทุ่มครึ่ง คือว่านอนเร็วนะนั่น
ก็เลยได้มีเวลาอัพไดเมื่อคืนงัย ลูกก็ไม่ตื่นมากวนเลย
เข้านอนตีหนึ่ง รู้สึกว่าเต้านมคัดๆ น้ำนมไหลเลอะเสื้อด้วย
เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยรู้สึกคัดเต้าซักเท่าไหร่
จะคัดก็แค่ตอนที่ลูกดูดกระตุ้นเต้านึง อีกเต้านึงก็จะคัดด้วย และเปียกเสื้อ
(กรณีที่ไม่ได้ใส่แผ่นซับ)
ถ้าลูกไม่ดูด วันทั้งวันก็ไม่คัด
แต่เมื่อคืนรู้สึกคัดเต้าตั้งแต่เข้านอน และก็เปียกที่นอน เพราะนอนตะแคงและทับเต้าด้วย
ยิ่งดึก ยิ่งเจ็บ พอรุ้สึกตัวเลยต้องไปอุ้มเค้าให้มาดูดนมออกไปก่อน
แต่พออิ่ม แม่ก็คัดอีกเต้านึง แต่ทำงัยหล่ะ ลูกก็อิ่มและกหลับไปแล้ว
เลยต้องทน จนเกือบเช้า ก็เลยให้เค้าดูดอีกข้างนึง
ช่วงหลังนี่ไม่ค่อยคัดเต้าซักเท่าไหร่ แต่สงสัยว่าทำไมเมื่อคืนถึงได้เจ็บนัก
ก่อนนอนดื่มน้ำขิงไป แต่ก้ดื่มเกือบทุกคืน ก็ไม่เห็นคัดหนักอย่างนี้เลย
ตอนนี้แมรี่คลาน(กระดึ๊บๆ)ได้ไวขึ้น และไกลขึ้น
แต่ส่วนใหญ่จะกระดึ๊บถอยหลังซะมากกว่า
ความสามารถพิเศษของยัยัลูกสาวค่ะ
เค้าคงอยากคลานไปข้างหน้าแหละ แต่ใช้แขนยันไว้
เลยเหมือนว่าดันให้ถอยไปข้างหลัง
ถ้ามีจังหวะ จะถ่ายคลิปมาให้ดูนะคะ
และท่าชันแขนชันเข้า แล้วโยกหน้าโยกหลัง ก็ทำได้นานขึ้นด้วย
และสนอกสนใจพี่ชายเค้าเหลือเกิน
เห็นพี่ชายเล่นอะไร ก็จะคลานเข้าไปเล่นด้วย
พี่ชายก็เกิดอาการห่วงของเล่นเค้าเหมือนกัน
ดึงของตัวเองจากมือน้อง แล้วหาของเล่นของร้องมาให้
มีการหวงของแทนแม่ด้วย น้องเล่นของของแม่ก็ไม่ได้ ดึงออกมาคืนให้แม่ซะนี่
เจ้าพี่ชาย ก็ชอบเล่นกับน้อง
โดยเฉพาะ ชอบเดินข้าม จากหัวไปหาง หรือจากหางไปหัว
เค้าอยากทดสอบตัวเองว่าจะเดินยังงัยไม่ให้เหยียบน้อง
พอเค้าทำได้ เค้าก็จะพูดว่า I'm win/ I won.
รู้หรอกว่าเค้าทำได้ แต่เล่นเอาแม่เต้นเลยเหมือนกัน
เวลากินนมอยู่ ถ้าได้ยินเสียงพี่ชายนะ ก็จะหันตามทันที
ไม่ได้สนใจหรอกว่าปากยังงับนมแม่อยู่
สะบัดที แม่แทบร้องจ๊าก
วันนี้ มื้อเช้า ป้อน ไรซ์ซีเรียล กับแครอทขวด
มื้อเย็น ป้อนที่เหลือจากมื้อเช้า และแอปเปิ้ลซอส
เค้าทานได้เยอะ และเร็วมาก
หลังจากที่ไม่ค่อยยอมกินมา 2-3 วันแล้ว
หมวกใบนี้ เจฟให้จิมตอนไปนิวยอร์กครั้งโน้น แต่ตอนนี้ตกเป็นของไมกี้ซะแล้วครับ
เมื่อเสาร์ก่อน มีเหตุการณ์ตื่นเต้น ระหว่างแมรี่กับปู่
บ้านเราออกไปข้างนอกกัน ย่าจะไปร้านกู๊ดวิล
เลยให้พวกเราไปด้วย เค้ากลัว ลูกสะใภ้กับหลานจะเบื่ออยู่บ้าน
ปู่ขอเป็นคนขับ เพราะกะว่าปล่อยพวกเราลงที่หน้าร้านแล้ว เค้าจะขับเลยไปปณ.ด้วย
พอไปจอดหน้าร้าน ไม่ได้จอดในซอง เลยขวางรถคุนนึงที่กำลังจะออกจากซอง
พวกเราลงกันหมดแล้ว เหลือแต่แมรี่ในคาร์ซีต
อิชั้นลงมาก่อน เพื่อให้จิมยกตะกร้าลูกลงมา
แต่รถคันนั้นเค้าอยากจะออก เลยคิดว่าปู่จะเลื่อนรถไปจอดในซอง แล้วเอาแมรี่ลง
ปรากฎว่า ปู่ขับนถออกไปเลย แมรี่ก็ติดไปกับปู่ด้วย
จิมวิ่งตามก็ไม่ทัน ปู่ไม่มีมือถือ เลยโทรตามไม่ได้
พวกเราก็หวังว่าแมรี่จะร้อง แล้วปู่จะได้ขับรถกลับมาที่ร้าน
ที่ไหนได้ เรารอจนกระทั่งปู่ทำธุระเสร็จกลับมา
เค้าบอกว่า เค้าไม่รุ้เลยว่าแมรี่ยังอยุ่ในรถ
แมรี่ก้ไม่ส่งเสียงเลย จนกระทั่งขากลับมา เพิ่งได้ยินเสียงอ้อแอ้
เลยตกใจมากเลย เค้าบอกหัวใจจะวาย
ตอนเค้าเดินเข้าปณ. (ไปเช็คกล่องปณ.) เค้าก็ทิ้งแมรี่ไว้ในรถ เพราะเค้าไม่รุ้
และไม่มีคนอื่นที่ลานจอดรถเลย
เค้ากลับมา เค้าบอกขอโทษ และเค้าเสียใจมาก
เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นมากับแมรี่ ต้องโทษว่าเป็นความผิดเค้าคนเดียว
อิชั้นก็บอกว่าอย่าคิดมาก เพราะแมรี่กลับมาอย่างปลอดภัย
(ถึงแม้ตอนที่จิมไปยกออกจากรถ คาร์ซีทเค้าตะแคงข้างก็เถอะ
เพราะคล้องเข็มขัดไปแค่ช่วงล่าง ไม่มีที่คล้องช่วงบน
เลยจะตะแคงเวลาเลี้ยว
แต่เวลาไปไหนด้วยกันกับรถคันนี้ อิชั้นก็จะนั่งพิงคาร์ซีทแมรี่ตลอด)
เค้าก็บอกว่า เค้าอดนึกไม่ได้อยู่ดี
อิชั้นก็บอกอีกว่า มันก็ความผิดของอิชั้นด้วยแหละ
ช่วงกลางวันอิชั้นก็ไม่ได้คิดมากอะไร
แต่พอเข้านอนนี่ซิ เมื่อสมองโล่ง ก็เลยคิดนั่นคิดนี่
เหตุการณ์ตอนกลางวันก็เข้ามา
คิดว่าถ้าเกิดอย่างนั้นอย่างนี่กับแมรี่ จะเป็นยังงัยนะ
โอ๊ย คิดวุ่นวายไปกันใหญ่ พาลให้หลับยากเลยเนี๊ยะ
อีกวันนึง เลยหาทางคล้องคาร์ซีทส่วนบนด้วย แต่ยังไม่รู้จะคล้องยังงัยเลยเนี๊ยะ
วันอาทิตย์ตอนเย็น ออกไปกินข้าวข้างนอกกัน
ที่ร้านจะมีตู้หยอดเหรียญ หยิบตุ๊กตา
ไมกี้นี่ชอบมาก พวกตู้หยอดเหรียญเนี๊ยะ
เห็นที่ไหนไม่ได้ ต้องเดินเค้าไปวนเวียนแถวตู้นั่นแหละ
แต่ก็ไม่เคยยอมเสียเงินที่ไหน นอกจากที่ร้านนี้ เพราะเป็นตู้ตุ๊กตา
จิมหล่ะ มือโปรทีเดียว
เค้าบอกว่าเมื่อก่อนเคยหยิบให้หลานๆบ่อย
เมื่อไม่นานก็หยิบมาได้แล้วครั้งนึง ให้ไมกี้
มาคราวนี้ ลองไปสองสามรอบ ก็ได้มา
เป็นตุ๊กตาปูสีแดง ถือหัวใจ
ไมกี้ก็รับจากพ่อ แล้วเดินเอามายื่นให้แมรี่เลย
ไม่รู้ว่าเค้าให้ด้วยความรัก หรือเค้าให้ เพราะเค้ารู้ว่าเหมาะกับเด้กผู้หญิงมากกว่า
เวลาน้องร้อง หรือเล่นของเล่นของเค้า
เค้าก็จะเอาตัวนี้มายื่นให้น้องแทน
อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนมาสองวันหล่ะ
ขอเพลงนี้ล่ะกัน
ฟังทีไร รู้สึกเหงาทุกที
Posted on Mon 11 Feb 2008 22:52 |
|
