|
12.วันที่เราเฉากันทั้งบ้าน
คำเตือน
ใครที่กำลังทานอาหารอยู่ กรุณาทานให้เสร็จก่อน แล้วค่อยมาอ่านดีกว่านะคะ
เราเตือนแล้วน๊า
^^
ฝนตกต่อเนื่องมาสามวันแหละ แต่แบบลักปิดลักเปิดนะคะ
ตกๆหยุดๆ แต่ลมซิ แรงมาก
เมื่อคืนมีเตือนทอร์นาโดด้วย แต่เป็นแถบตะวันตกของเคนตักกี้
เช้ามาได้ข่าวว่ามีคนเสียชีวิตจากพายุเมื่อคืน 50 คนแหน่ะ
ไม่ดีเลยเน๊าะ น่ากลัวจริงๆ
ดีที่แถวบ้าน มีเขาล้อมไว้ พายุเลยไม่ค่อยมาลงแถวนี้
แต่ก็ประมาทไม่ได้
ช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เฉากันทั้งบ้านเลยค่ะ
เกิดอาการติดเชื้อกันทั้งบ้าน
เริ่มจากย่าก่อนเพื่อน
หลังจากเกิดเหตุการณ์ "แมรี่นั่งรถเล่นกับปู่" และแวะร้านกู๊ดวิล ในวันเสาร์
วันอาทิตย์ ย่าไปโบสถ์ และออกไปกินมื้อเย็นกันข้างนอก
วันจันทร์ พาไมกี้ไปสนามเด็กเล่น ก็แวะซื้อมื้อเที่ยงที่ แมคฯ
ไมกี้กินชีสเบอเกอร์ แฮปปี้มีล อิชั้นกินแมคฯนักเก็ต
ย่ากินเบอเกอร์อย่างนึง จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร
กลับมาบ้านมื้อเย็นย่าก็ทำพาสต้า
ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
พอเช้าวันอังคาร
ปู่บอกว่าย่านอนหมดแรง เพราะเมื่อคืน ทั้งอาเจียน ทั้งถ่าย หลายรอบเลย
ย่าหลบอยู่ในห้องสองวัน ไม่ออกมา และไม่ให้หลานหรือใครเข้าใกล้เลย
เพราะย่าได้รับเชื้อไวรัสลงกระเพาะแน่นอน
ตอนแรกคิดว่าเกิดจากเบอเกอร์ที่กินเมื่อวาน เพราะบ่นๆว่าเหมือนกริลไว้ตั้งแต่เมื่อวาน
แต่คิดไปคิดมา น่าจะมาจากตอนที่ไปกู๊ดวิล หรือไปโบสถ์ก็ได้
เพราะเชื้อพวกนี้จะฟักตัวประมาณ 2-3 วัน กว่าจะเกิดอาการ
ตลอด 2 วัน เราก็ไม่ได้โผล่หน้าไปเยี่ยมย่าเลย(เพราะเค้าก็คงไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ด้วย)
มีแต่ปู่ ที่คอยหาน้ำหาท่าให้ อาหารก็ทานไม่ได้
ปลังจากนั้นปู่ก็ออกมานั่งดูทีวีในครัว ให้ย่านอนพักในห้องเงียบๆ
พอบ่ายวันพฤหัส ย่าเริ่มมีแรงขึ้น แต่ยังไม่หายสนิทซะทีเดียว
ก็ออกมาทักทายพูดคุย เค้าเองก็พยายามไม่หยิบไม่จับอะไร
กลัวเราไปจับซ้ำรอยเค้า ก็จะติดเชื้อไปด้วย
ทีนี่มันก็ต้องมีจังหว่ะเผลอ
เค้าทำแซนวิซให้ไมกี้กิน
พอตกค่ำเท่านั้นแหละ ไมกี้ถ่ายเหลว สามครั้ง กว่าจะเข้านอน
แต่คืนนั้นก็ผ่านไปได้ด้วยดี
วันศุกร์ทั้งวันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนคืนวันศุกร์นั่นแหละ
ไมกี้เข้านอนแล้ว แมรี่ยังไม่หลับ
หลังจากกินนมแล้ว ก็อุ้มให้หลับบนบ่า
พอห้าทุ่มครึ่ง จิมจะเข้านอน บอกว่าคืนนี้เค้ารู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว
คืนนี้ขอนอนห้องนี้หล่ะกัน อิชั้นเลยอุ้มแมรี่เข้าห้องนอน
แต่ก่อนจะออกไป แมรี่ก็เกิดอาการอ๊อกค่ะ กระชูด อย่างไม่เคยเป็นมาก่อนค่ะ
เอาล่ะ ยัยตัวนี้จะติดเชื้อกับเค้ามั๊ยเนี๊ยะ ต้องรอดูกันต่อไป
อิชั้นเค้านอนไปได้ซักพัก
ได้ยินเสียงไมกี้ นึกว่าเค้าตื่นขึ้นมาจะดูดน้ำ
แต่เค้าทำเสียงแปลกเหมือนสำลักน้ำ พอเข้าไปดูใกล้ เค้าก็ไม่ได้ดูดน้ำอยู่นี่
เลยเปิดไฟดู เห็นเค้าอาเจียนออกมาด้วยหลายอ๊อกเลย
อาการประมาณง่วงก็ง่วง แต่ต้องอ๊อก เลยหลับทับรอยซะเลย
อิชั้นเลยออกไปเรียกจิมให้มาช่วย(ดีนะจังหว่ะนี้ แมรี่ไม่ตื่นขึ้นมาด้วย)
ช่วยกันเช้ดเนื้อเช็ดตัว รื้อผ้าปูที่นอนออก
พ่อเค้าก็เอาไปนอนด้วย
และจิมบอกว่า เมื่อดี้เค้าก็อาเจียนไปรอบนึงเหมือนกัน
เอาหล่ะ ได้เรื่องหล่ะ
อิชั้นก็เข้านอน แต่ไม่รู้สึกได้ว่านอนไม่เต้มอิ่ม
เพราะคอยแต่เช้คแมรี่ทั้งคืน กลัวเค้าอ๊อก ออกมาแล้วเกิดอาการสำลัก หล่ะ จะแย่เอา
และแมรี่ก็อ๊อกมาจริงๆ สองครั้งค่ะ แต่จะเป็นหลังจากกินนมเสร็จแล้ว
หลับไปซักพัก ก็จะอ็อก ออกมา อ๊อกใหญ่ด้วย
และรอบที่สาม ก็ตอนที่ตื่นนอนแล้ว
วันเสาร์ ตื่นเช้ามา หาพ่อกับลูกชาย ท่าทางอิดโรยกันมากๆ
เพราะไมกี้อาเจียนออกมา 5 รอบ ตลอดคืน
พ่อก็อาเจียน และถ่ายท้องไป 2-3 รอบเหมือนกัน
วันนั้นทั้งวัน จิมก็นอนซมเลย
เพราะไมกี้เริ่มฟื้นอิชั้นเลยต้องดูแลลูกทั้งสอง บ่อยให้พ่อเค้าหลับไป
ไมกี้ก็นอนหลับในช่วงบ่ายถึงเย็น ยาวมาก 3 ชม.กว่า
แมรี่กับอิชั้นสบายดี ย่าก็ขึ้นมาช่วยด้วย
ดีที่ไมกี้ กับแมรี่ไม่งอแงกันมาก
อาการอ๊อก ของเด็กๆก็ไม่มีให้เห็นในวันนี้
ส่วนอาการถ่าย ลักษณะไม่แย่มากนัก
He is still sick
อิชั้นก็คอยถามจิมว่าอยากกินอยากดื่มอะไรมั๊ย
แต่อาการอย่างนี้ คงกินอะไรไม่ได้ นอกจากน้ำแข็งเกร็ด
ขืนทานอะไรหนักๆไปก็ได้ออกมาหมด
วันนั้นบ้านเฉามากๆ
ตลอดทั้งวันก็เข้าห้องน้ำ ทั้งอ๊อก ทั้งถ่าย ไปหลายรอบเหมือนกัน
กว่าจิมจะลุกขึ้นมาได้ก็สามทุ่มกว่า
ดื่มสไปรท์ ก็ได้สดชื่นขึ้นมา
แล้วซักพักก็แยกย้ายกันเข้านอน
วันอาทิตย์ วางแพลนกันว่า เย็นนี้จะชวนหลานๆ ลูกพี่ชายจิมมาปาร์ตี้ซุปเปอร์โบลว์กัน
เลยต้องยกเลิก เพราะจิมอาการยังไม่ค่อยดีขึ้น และไม่อยากให้คนอื่นต้องมารับเชื้อด้วย
เราเลยทานอะไรง่ายๆกันในมื้อเย้น
ช่วงบ่ายๆ เราได้ออกไปรับอากาศดีๆกันนอกบ้าน
เลยสดชื่นแจ่มใสกันขึ้น มาหน่อย
I love this picture
เป็นผลให้วันจันทร์ ทุกคนมีชีวิตชีวากันมากขึ้น
เลยออกไปซื้อข้าวของกันนิดหน่อย
ปรากฎว่า รอบดึกก่อนเข้านอน ไมกี้ก็อ๊อกอีกรอบ
ให้มันได้อย่างนี้ซิ
วันนั้น อิชั้นก็เริ่มมีอาการมวนท้องนิดหน่อย ถ่ายไปหล่ะ 2 รอบ
ถ้ามารอบสามตามมาติดๆ ก็มั่นใจได้เลยว่า ติดเชื้อมาแน่ๆ
แต่ก็ไม่มี แต่อาการมวนท้องยังมีอยู่
เลยกลัวว่ากลางดึก อาจจะอ๊อก ออกมาก็ได้
เลยเตรียมผ้าเช็ดตัวไว้ใกล้ๆ จะได้รองรับทันเวลา
แต่ก็ยังโชคดี ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เพราะอิชั้น ไม่ชอบเลยการอาเจียนเนี๊ยะ
และโชคดีมาก ที่ตอนท้อง ไม่เคยมีอาการแพ้แล้วอาเจียนออกมาเลย
พอวันอังคารและวันนี้ (วันพุธ) ทุกคนอาการดีขึ้น
แต่ไมกี้ยังมีอาการถ่ายเหลวอยู่ แมรี่ด้วย
แต่ของแมรี่นี่ ขอเดาว่าอาจจะเป็นช่วงยืดตัว เลยถ่ายเหลว
เพราะตอนนี้ เค้าเริ่มเอี่ยวตัวจะนั่งแล้ว
อย่างเวลาเค้ากลิ้งจากที่นอน(ที่วางกับพื้น) ตกลงมาที่พื้น
เค้าก็สามารถทรงตัวให้นั่งได้แล้ว แต่พอขยับตัวอีกที ก็ล้มเหมือนเดิม
ตั้งแต่ไมกี้ป่วยมา เค้าก็ทานข้าว หรือทานอะไรไม่ได้มากเลย
แค่ครั้งละคำสองคำ แต่ก็เน้นน้ำ กับนม มิลค์เชค
เค้าอยากกินอะไร ก็จะให้กิน อย่างพวกสแนค
เพราะเค้าก็กินไม่เยอะหรอก และก็ไม่อยากยัดเยียดให้ลูกกินซักเท่าไหร่
รอให้เค้าดีขึ้นกว่านี้ก่อน
และเค้าก็นอนกลางวันเกือบทุกวันเลย
จากที่ไม่เคยนอนกลางวันมาแล้วพักใหญ่
ร่ายกายเค้าคงยังเพลียอยู่
พ่อเค้าบอกว่า ตอนนี้กระเพาะเค้าคงดีขึ้นแล้วหล่ะ จะไม่อาเจียนอีกแล้ว
เหลือแต่ลำไส้ใหญ่ และจะดีขึ้น ในวัน สองวันนี้แหละ
I also love this picture.
เรื่องของตัวเอง
วันนี้ รู้สึกแปลกๆ เหมือนประจำเดือนจะกลับมา
หลังจากที่หายหน้าค่าตากันไป 15 เดือนได้แล้วมั๊ง
ลืมไปแล้วเนี๊ยะ ว่าชีวิตนี้เคยมีประจำเดือน ฮ่าๆๆ สบายจะตาย
เลยต้องใส่ผ่าอานามัยกันไว้ก่อน
เพราะรู้สึกเหมือนมีมูกออกมาแล้วด้วย
เรื่องคุณยาย
แม่ของอิชั้นบอกว่าตอนนี้คุณยาย อาการทรงตัว ไม่แย่มากเหมือนอาทิตย์ก่อน
ตอนนี้มีแรงพูดได้ดังขึ้นด้วยหล่ะ
วันนึง ตอนแม่ทำความสะอาด หลังจากยายถ่ายแล้ว
ยายถามว่า อึสีอะไร สีดำรึเปล่า แม่อิชั้นบอกว่าเปล่า สีปรกติ
แล้วถามว่า ถ้าเป็นสีดำ จะเป็นยังงัย
ยายบอกว่า ถ้าเปลี่ยนเป็นสีดำ ก็หมายถึงว่า ถึงเวลาที่ยายจะไปแล้ว
จิมบอกว่า เป็นอาการเลือดออกข้างในร่างกาย(จะใช่ ลมปราณแตก รึเปล่านะ???)
แล้วขับออกมาเป็นอึสีดำ เป็นอาการของคนใกล้เสียชีวิต
ที่ทุกอย่างในร่างกายเริ่มหยุดทำงานแล้ว
แต่แม่บอกว่า ท่าทางยายจะอยู่กับเราได้อีกนานทีเดียวหล่ะ
Posted on Mon 11 Feb 2008 22:54 |
|
