calendar

<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

5 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

32.แม่ไม่อยู่ หนูร่าเริง
31.เมื่อสอง"ซ่า"มาบ้านเรา
30.my sweet peas.
29.อีกหนึ่งความภูมิใจของแม่
28.About A Boy.
27.my little son-shine
26.สาวน้อยร้อยชั่ง 9 months old
25.Here I am
24.Love street
23.29 กุมภาพันธ์ 2551
22.จำเลยรัก
21.วันพุธ สีขาว
20.sunday...where is the sun?
19.เหมือนเมื่อวาน
18.สุข สุด สุด
17.ฉันเหงา
16.still still
15.gifts
14 February - Valentines day
13.อันเนื่องมาจาก...
12.วันที่เราเฉากันทั้งบ้าน
11.oh my love
10.......
9.รู้แค่ว่า ตอนนี้อยากอยู่เมืองไทยจัง
8.แสบสนิท แม่ส่ายหน้า
7.secret clip
6.วันหนาวๆ
5.วันแฉะๆ
4.We did it
3.Little piggy girl story
2.About A boy
1.Hello 2008
The end of the year
Happy day for me
test
tagลูกรัก
Tag ทำดีเพื่อพ่อ
มาร้องเพลงกันนะครับ
Our life





13.อันเนื่องมาจาก...

 

 

ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ
ตอนนี้ทุกคนอาการหายเป็นปรกติแล้วค่ะ
ไมกี้ เพิ่งจะหยุดถ่ายเหลว ไปได้ 4-5 วันนี้แล้วค่ะ
ตอนนี้ร่าเริงกันได้เหมือนเดิมแล้ว


13 อันเนื่องมาจาก
วันแรกที่ยังป่วยอยู่ หลับกลางวัน

 

อากาศหนาวจัดมาสามวันแล้ว
สองวันแรกทั้งหนาว ทั้งลมแรง แรงมากๆ
แต่เมื่อวานหนาวอย่างเดียว ไม่มีลม
และหิมะตกตั้งแต่หัวค่ำ ท่าทางจะหนัก เพราะซักพัก เห็นหิมะหนามากๆ

เช้านี้ หิมะเริ่มละลาย เพราะมีฝนลงมาชะล้างซะแล้ว
ท่าทางไมกี้จะอดเล่นหิมะซะแล้ววันนี้

เมื่อวาน 11 กพ. แมรี่มีนัดเช็คอัพ 6 เดือน
แต่อายุจริงตอนนี้ 6 เดือนครึ่งแล้ว

 

13 อันเนื่องมาจาก

 

ก่อนออกจากบ้านต้องห่อแมรี่ด้วยชุดน้องหนอนสีฟ้า
ชุดเดิมของพี่ไมกี้
วันนี้ให้พี่ไมกี้อยู่บ้านกับย่า

ไปถึงคลีนิค แมรี่เห็นหน้าพยายาล (คนเดิม คนเดียว) ก็ร้องไห้จ้าเลย
แมรี่จะเป็นอย่างนี้แหละ เวลาเจอผู้หญิงแปลกหน้า เสียงแปลกๆ
และยิ่งมาจ้องหน้าคุยกับเค้านะ จะร้องไห้จ้าทุกครั้ง ปากเขียวปากสั่นเลย
ขนาดหลานสาวจิม มาที่บ้าน แมรี่ยังไม่ทันได้เห็นหน้า แค่ได้ยินเสียง
ก็เริ่มแบะปาก และตามมาด้วยเสียงร้อง และไม่ฟังใครเลย

แต่กับคุณหมอ แหม หัวเราะร่าเลย เล่นกับคุณหมอด้วยนะ

วันนี้ชั่งน้ำหนักได้ 17 lbs 4 ozs ประมาณ 85 เปอร์เซนต์ไทน์
สูง 28 นิ้ว ประมาณ 95 เปอร์เซนต์ไทน์
สุขภาพด้านอื่นดีเยี่ยมค่ะ ทั้งพูด ทั้งคลาน
ตอนนี้เริ่มคลานสี่ขาได้ก้าวนึงแล้ว เริ่มแข็งแรงขึ้น
และเริ่มนั่งเองได้ครึ่งตัวแล้ว

หลังจากนั้นหมอก็แนะนำเรื่องการกินอาหารของแมรี่
และย่ำ ไม่ให้ป้อนนมแมรี่ช่วงกลางคืน
เพราะถ้าป้อนอยู่เรื่อยๆ เค้าจะติด และทำให้เค้าตื่นอย่างนี้ทุกคือ
ไม่นอนยาวและต่อเนื่องถึงเช้า
อีกอย่างจะได้ฝึกให้เค้าไม่กินนม เวลาที่ฟันขึ้นแล้ว

แต่ขอโทษ เมื่อคืนจำเป็นต้องป้อนนมเค้า
หันไปบอกกับจิมว่า หมอบอกพยายามไม่ให้ป้อนนมลูก ช่วงกลางคืน
จิมพูดว่า forget the doctor ซะ
ฮ่าๆๆๆ

 

13 อันเนื่องมาจาก

 

หลังจากหมอออกไปแล้ว ซักพักญ่ายยยยยยยยย เลยล่ะ
พยายามเข้ามาพร้อมกับยา 3 เข็ม แต่ 5 ตัวยา
แมรี่ร้องตั้งแต่ เอาเค้าวางนอนลงบนเตียงหล่ะ
จะกล่อมจะปลอบยังงัยก็ไม่เงียบ จนพยาบาลฉีดยาเสร็จนั่นแหละ
พอได้อุ้มก็เริ่มเงียบ แต่ยังมีสะอื้นอยู่
สะอื้นจนกระทั้งในรถ ก็ยังไม่หยุด น่าสงสารจริง

กลับมาบ้าน เจอไมกี้อยู่บนเตียงย่า นั่งกินสแนคและดูทีวี
ย่าบอกว่าวันนี้เป็นเด็กดีมาก ไม่ดื้อด้วย นั่งดูทีวีเฉย และนานด้วย

ไม่แน่ใจว่าเค้ารู้มั๊ยว่าพ่อ แม่ น้อง หนีออกไปหาหมอ
(แต่บอกเค้าไว้แล้วว่า วันนี้จะพาน้องไปหาหมอ)
ที่ต้องหนี เพราะเค้าร้องจะออกข้างนอก
แต่อากาศหนาวมาก และต้องอยู่ที่คลีนิคหมอนาน
กลัวเค้าจะเบื่อและงอแง เหมือนคราวก่อน

แต่ย่าบอกว่า เค้าไม่มีถามหาพ่อกับแม่เลยนะ
หรือเค้าอาจจะรู้ ว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่ เลยต้องเป็นเด็กดี
เหมือนตอนที่แม่ไปคลอดน้อง เค้าก็อยู่บ้านกับย่า และป้าจิม
และเค้าก็เป็นเด็กดีมาก ตลอด 4 วันที่แม่อยู่รพ.

เอ๊ะ หรือจะแฮปปี้ ที่ไม่ได้ยินเสียงแม่แจ้วๆๆว่า "Mikey,don't do this/don't do that"
ฮ่าๆๆๆ

 

13 อันเนื่องมาจาก

 

ให้แมรี่กินไทลีนอลไปสองครั้ง ตั้งแต่กลับมา และหลังจากนั้น 4 ชม.
และไม่มีอาการไข้ หรืองอแงอะไรเลย

เวลานอน ให้เค้านอนในคริปได้เป็นพักๆ ก็ร้องอีกแล้ว
แม่ก็นะ จะใจแข็งอีกซํกนิดก็ไม่ได้ เลยต้องเอามนอนด้วย
เค้าก็เงียบและหลับยาวเลย

ส่วนพี่ชาย หลับคาทีวีตั้งแต่ 3 ทุ่ม
พ่อเลยอุ้มมานอนที่เตียงเค้า
ซักพัก ได้ยินเสียงน้องร้อง เค้ารู้สึกตัว เหมือนจะตื่นแต่ไม่ตื่น
แต่เค้าเพ้อๆ ร้องหาอะไรซํกอย่าง แล้วก็หลับไป

แต่เมื่อหลายคืนก่อน แม่นี่...อย่างเหนื่อยเลย
พี่ชายหลับตั้งแต่หัวค่ำ และดันตื่นมาตอน 5 ทุ่มครึ่ง
ยัยตัวเล็กก็ยังไม่ยอมหลับ แม่อุ้มกล่อมจนแขนร้าวไปหมดเลย
ไมกี้ตื่นมา ก็เดินมาหาแม่กับน้องที่ห้องทีวี
พ่อที่เข้าไปนอน เพื่อจะให้ไมกี้หลับต่อ ก็ไม่สำเร็จ พ่อเลยหลับซะเองเลย
พอตี 1 หล่ะ ไม่มีใครยอมนอน เลยต้องพากลับไปในห้องนอน
พ่อก็พยายามดึงไมกี้ให้หลับ แม่ก็อุ้มแมรี่ให้หลับ ยัยคนนี้ก็ไม่หลับ
เมื่อยแขนมากกกกกกกกก
ซักพัก พี่ชายก็หลับ เพราะพ่อขู่ เลยงอนพ่อ แล้วก็หลับไป
แมี่เลยพายัยอ้วน ออกมานอนที่ห้องทีวี เพราะถ้าไม่หลับ ก็ยังปล่อยให้เค้าเล่นได้
ถ้ายังอยู่ห้องนั้น เดี๋ยวจะส่งเสียงให้พี่ชายตื่นมาอีกหล่ะ จะแย่

 

13 อันเนื่องมาจาก

 

ช่วงนี้ แมรี่หลับยากมาก กลางวัน แถบจะไม่ได้นอนเลย
หลับๆตื่นๆตลอด
เข้าใจว่าเค้าเริ่มโต และเริ่มเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น
บังคับให้เค้านอน เหมือนตอนเล็กๆไม่ได้แล้ว

ตอนนี้รู้เรื่องมากขึ้น
โดยเฉพาะ สิ่งไหนที่เค้าอยากได้ อยากเล่น
ถ้าเค้าเล่น(สิ่งที่ไม่ควรเล่น หรือเป็นของเล่นของพี่)อยู่
แล้วขอคืนมาจากเค้า โดยเอาชิ้นอื่นมาแลกเปลี่ยน
เค้าจะร้อง และไม่สนใจชิ้นใหม่เลย จะเอาชิ้นนั้นให้ได้
ซึ่งไม่เหมือนกับไมกี้ตอนเด็กๆเลย

อย่างที่เคยเล่าว่า เวลาอุ้มเค้า และอีกมือถือของอยู่
เค้าก็จะเอื้อมมือมาคว้าทุกครั้งเลย
โดยเฉพาะแก้วน้ำ เค้าคว้า และเค้ารู้ด้วยนะ ว่าน้ำมีไว้ดื่ม
ต้องเอาแก้วเข้าปาก เค้ทำท่าดื่มด้วยนะคะ ไม่ใช่แค่กัดๆงับๆ เหมือนคันเหงือก

นี่ๆ เมื่อคืนนี้ อิชั้นชงน้ำแดง ใส่นมขนหวานกินตอนดึก
ก็เอาหอดใส่แก้ว แล้วหลอกๆแมรี่ เหมือนที่เคยๆทำ
เวลาเอาอาหารผู้ใหญ่ หลอกเค้า เค้าจะอ้าปากงับตลอด เกือบจะเอาหลบไม่ทัน
แต่คราวนี้ ลองให้เค้าอมหลอด เพราะคิดว่าคงดูดไม่เป็น
ที่ไหนหล่ะ ดูดขึ้นซะด้วย ดูดไปจึ๊กนึง
แม่กรี๊ดเลย รีบเอาออกแทบไม่ทัน
ไม่คิดว่าเค้าจะดูดได้
เพราะไมกี้กว่าจะดูดหลอดเป็น เอาตอนเกือบจะขวบนึงโน้นแหล่ะ
เอ๊ะ หรือเพราะแม่ไม่เคยให้ไมกี้ลองดูหลอดเมื่อตอนอายุเท่าแมรี่ตอนนี้ ก็ได้
เลยไม่รู้ว่าเด็ก 6 เดือนทุกคนสามารถดูดหลอดได้รึเปล่า

 

13 อันเนื่องมาจาก

 

อ้อ เรื่องใหม่ที่เกิดกับไมกี้
ไมกี้เป็นคนชอบกินสตอเบอรี่มากๆ กินได้เกือบทั้งวัน
เมื่อคืนวันอาทิตย์ เรานอนดูเรื่อง ชาลี กับโรงงานช็อคโกแลต
แล้วมีตอนนึงที่เด็กผู้หญิงคนนึง กินหมากฝรั่งบลูเบอรี่ แล้วกลายเป็นบลูเบอรี่
อีกวันนึง กำลังกินสตอเบอรี่อยู่ดีๆ
แม่ก็พูดเล่นๆว่า จำเรื่องเมื่อคืนได้มั๊ย
ที่เด้กคนนั้นกินหมากฝรั่ง แล้วตัวกลายเป็นสีน้ำเงินหน่ะ
เท่านั้นแหละ หยุดกินเลย และทำหน้าเศร้าๆไปเลย
พยายามให้กิน และให้เหตุผลมา เด็กคนนั้นเป็นเด็กไม่ดี ตัวเลยกลายเป็นบลูเบอรี่
แต่ไมกี้เป็นเด็กดี ตัวไม่มีทางเปลี่ยนสีหรอก
พูดยังงัยเค้าก็ไม่ยอมกินเลย
ขนาดค่ำๆ เอาเค้ก ราดน่ำเชื่อมกับสตอเบอรี่ เค้าก็ไม่ขอกินเค้กขิ้นนั้นด้วยเลย
สงสัยคงต้องเลิกซื้อสตอเบอรี่ไปซักพักใหญ่
รอให้เค้าลืมก่อน แล้วค่อยซื้อให้กินใหม่

อิชั้นก็ไม่น่าเลย

งั้นเดี๋ยวเอาวิธีนี้ใช้กับลูกอมของเค้าบ้างดีกว่า

แต่คิดอีกที ถ้าพูดอย่างนั้นไป แล้วเกิดเค้าคิดว่า
กินอะไรๆ เข้าไป ตัวเค้าจะกลายร่างเป็นสิ่งนั้นขึ้นมา
จะทำให้เค้ากลัวจนไม่กล้าจะกินอะไรรึเปล่าน๊า
ไม่เอาดีกว่า ไม่เล่นดีกว่ามุกนี้
เพราะอย่างน้อย ถ้าเค้าเลิกกินสตอเบอรี่ แต่เค้ายังกินผลไม้อย่างอื่นได้อีกนี่
เรื่องลูกอม ช๊อคโกแลต ก็ค่อยๆแอบ ไม่ให้เค้าเห็น เป็นใช้ได้
เค้าเห็นนี่ไม่ได้เลย รู้หมด ว่าลิ้นชักไหน ในครัว ที่ปู่ย่า เก็บลูกอม หรือแคนดี้ไว้

 

13 อันเนื่องมาจาก

 

สองสามวันที่ผ่านมา อิชั้นเล่นโยคะคลายเครียดด้วยหล่ะ
เป็นโยคะพื้นฐาน แบบยืดตัว บิดตัว ให้หายปวดเมื่อย และหายเครียด
เค้าบอกว่าให้พยายามทำทุกวันจะดีต่อสุขภาพผู้หญิงอย่างเราๆ

ควรเล่นโยคะตอนท้องว่าง ว่าแล้ว เดี๋ยวกินมื้อเที่ยง และรอให้ย่อยซัก 4 ชม.
และเก็บกวาดอะไรๆ ให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า แล้วค่อยเล่นโยคะ

อ้อ แต่ยังต้องทำของขวัญวาเลนไทน์ด้วย
อันนี้ต้องรีบทำให้เสร็จ เพราะใกล้วันแล้ว อิอิ

แฮปปี้วาเลนไทน์ ล่วงหน้านะคะ
ขอให้ตลอดทั้งปี เป็นปีแห่งความรัก ของทุกๆคนนะคะ

 

 

 

 

 

 

Posted on Wed 13 Feb 2008 1:29
 

Comments

^^ เย้ๆๆ ดีใจจังพี่โอ๋อัพแล้ว หายเฉาแล้วนะคะ..อิอิ

น้องแมรี่น่ารักเสมอเลย...แหม..น่าหอมน่ากอดที่สู๊ดดดดด..โอยย หมั่นเคี้ยว..อิอิ

พี่โอ๋คงเหนื่อยเหมือนกันนะคะ เลี้ยงน้องทั้งสองคน ยิ่งลูกไม่สบาย หรือไม่นอนนี่ ลำบากมากๆเลยเน๊าะ..
ยังไงก็สู้ๆๆต่อไปนะคะ เพราะลูกคือความสุขใช่มั้ยค่ะ..อิอิ

คิดถึงเสมอค่ะ..
diary of oattoto   
Thu 14 Feb 2008 6:06 [7]

เพิ่งเห็นคอมเม้นท์น้องโอ๋

อุยน้องโอ๋เรื่องเอาลูกเข้านอนหรือสอน เข้มงวดกับลูกเรื่องต่างๆเนี้ยะนะคะ เหนื่อยค่ะ เพราะ ว่าเราพ่อแม่ต้องเห็นด้วยไปในทางเดียวกัน อย่างพี่กับแฟนพี่ ก็ตีกันประจำ ใช่ว่าไปด้วยกันตลอดนะคะ บางทีเค้าก็แบบเข้มงวดพี่นี่ยังมีอะลุ่มอะล่วยกับลูกบ้าง เพราะลูกเราไม่ใช่ฝรั่ง 100 เปอร์เซ็นต์ไม่ไทย 100 เปอรืเซ้นท์ดังนั้น ต้องแบบ สอนให้เค้า พอดีๆๆ

อย่างเรื่องนอนน้องโอ๋ต้องคุยกับจิมล่ะคะว่ายังไงเนี้ยะต้องฝึก เพรามันจะผลดีกับลูกเรา เวลาไปโรงเรียนด้วย ไม่งั้นเหนื่อยตอนเค้าโตแล้วจะยิ่งยากกว่านี้อีกด้วย เพราะอิทธิฤทฺธิ์เยอะและรู้มาก ต่อรองมากขึ้น

--------

เรื่องอาหารง่ายมากค่ะน้องโอ๋

วิธีคือ แผ่นขนมปังนะคะ พี่จะเอามาตัด ตรงขอบออก แล้วก็ชุปไข่ก่อน ทำเหมือนเฟร้นท์โทสต์นะคะ จากนั้นก็เอาแฮม ผักต่างๆที่ลูกชอบ เห็ด ผักสปิเนชอะไรแบบนี้นะคะ สับให้เล็กๆ แล้วก็ แฮม โป๊ะตรงด้านบนแล้วก็โรยด้วยชีส พี่ใช้เชดด้าชีสกับมอสซาเรลล่าชีส แล้วก็ใช้ไฟอ่อนๆ รอให้ ชีสละลาย จากนั้น ก็ตัดให้เป็นชิ้นเล็กๆ ให้เค้า ถือ หรือ จับททานได้ง่ายๆนะคะ เค้าจะได้อาหารครบหมู่ดีด้วย ที่สำคัญให้เค้าลองสับแฮมเองได้ด้วยมีดพลาสติกเค้าจะทานอาหารมากขึ้นค่ะน้องโอ๋
พี่จิ   
Wed 13 Feb 2008 8:50 [6]

ลืมบอกไปค่ะ หนังสือพี่เอง พี่ยังไม่เคยอ่านถึงสี่รอบเลยค่ะน้องโอ๋ ฮ่าๆๆๆๆๆ แควนขับจริงๆ
พี่พิมอีกครั้ง   
Wed 13 Feb 2008 4:43 [5]

ยัยหนูแมรี่หนักมากเลยนะคะเนี่ย อายุพอๆกับจอชลูกเพื่อนพี่แต่หนักกว่าเยอะ ^^ จอชหกเดือนดูดได้แล้วเหมือนกันค่ะ พี่คิดว่าตอนไมกี้น้องโอ๋คงไม่เคยให้ลองเลยไม่รู้นะคะ

ดีใจด้วยที่หายดีกันแล้ว

น้องโอ๋แควนขับคะ ^^ ไว้พี่ส่งหนังสือไปให้อ่านบ้างเอามั๊ยคะ แต่ไม่ใช่หนังสือที่พี่เขียนนะคะ เพราะหนังสือพี่ไม่เคยมีอยู่ติดชั้นหนังสือพี่เลย ><" ถ้าสนใจส่งที่อยู่มาให้พี่นะคะ คิดว่าน้องจอยมีอีเมลพี่ ถ้าน้องจอยไม่มีบอกพี่อีกทีแล้วพี่ให้อีเมลค่ะ
diary of remind   
Wed 13 Feb 2008 4:42 [4]

ยายแมรี่หนักเอาเรื่องเกือบเท่าเด็กชายเลย ตอนวิล หกเดือนหนัก 18 ปอนด์ ฮ่า ยายแมรี่ตามทัน น้องโอ๋สามารถมากๆๆ

เรื่องลูกดื่มนมกลางคืน พี่ให้ค่ะ พี่คิดเหมือนจิมพี่ไม่แคร์ เพราะนมแม่ ยังไงก็ไม่อ้วนปั๊กเหมือนนมผง ที่สำคัญนมแม่เด็กไม่เป็น เบาหวาน หรือฟันผุด้วย พี่ไม่แคร์ พี่ตื่นได้เพื่อลูก ไม่เกี่ยวกับว่าเค้าติดหรือไม่ติด เด็กบางคนเกิดมาเพื่อนอน หลับง่ายหลับดาย ลูกพี่ไม่เคยหลับง่ายแบบนั้น

เค้าจะมีเวลาของเค้า แต่พี่ฝึก พี่ไม่ให้ลูกหลับ แบบ เวลาที่เค้าต้องการ พี่จะให้เค้าหลับ เมื่อถึงเวลาที่เค้าต้องหลับ พี่ไม่สนใจด้วยว่า เค้าง่วงหรืองอแง เมื่อถึงเวลา แม่บอกว่า เวลานอนเค้าก็ต้องนอน จังหวะที่เราฝึกเค้า เค้าจะร้อง จะเหนื่อยหน่อย แต่พอเค้ารู้แล้วว่าร้องไปก็เท่านั้น เพราะยังไงเค้าก็ต้องนอน แม่ก็ไม่ได้ไปไหน ก็อยู่ใกล้ๆ มาเช็คเค้าตลอด เค้าต้องนอน เดี๋ยวนี้ สองทุ่มครึ่งพี่บอกวิล ได้เวลานอนเค้าก็คลานขึ้นเตียงเองแล้วค่ะ หลับก่อนสามทุ่มทุกวัน

พี่ฝึกวิลตั้งแต่ เล็กๆด้วยนะคะ เหนื่อยสุด ๆ ช่วง 18 เดือนเพราะเค้าจะมานอนกับแม่ พี่ก็ให้นะคะ แต่ไม่ให้นอนเตียงเดียวกันให้นอนพื้นข้างๆ เตียงมีเบาะมีอะไรแบบนี้ คือให้เค้ารู้ว่าเค้า ได้รับการต้อนรับเสมอ แต่เค้าต้องนอน ในสิ่งที่แม่จัดหาให้

เรื่องอาหารพี่แนะนำไม่ได้ เพราะพี่ไม่เคยพูดอะไรกับลูกแบบนี้ ((ตำหนิน้องโอ๋กลายๆ)) เพราะลูกพี่ทานน้อย ทานยาก อะไรที่ลูกทานได้พี่จะแบบ จดจำและพยายามครีเอทสุดๆ ที่จะให้เค้าได้ทาน ต่อไปน้องโอ๋ลองให้ไมกี้ ทำเป็นรูปเต่าทอง จากสตรอบอรี่แทนสิคะ เผื่อเค้าอยากทานขึ้นมา
diary of smoothiegirl   
Wed 13 Feb 2008 1:25 [3]

อัพไรบ่อย ๆ รอกันบ้างซิ >< ว่าง ๆ ก็มาช่วยชั้นคิดเมนูอาหารดีกว่า ^^

แหม เวลาเยอะจริง ๆ นะคุณนายบ้านนี้ มีเล่นโยคะด้วย ชั้นหนะไม่มีเวลาออกกำลังกายเลย (เพราะยัยตัวโตมักจะมาป้วนเปี้ยน ๆ จนไม่ได้ออก) มีแต่ออกกำลังกายปากหนะ ฮ่าๆๆๆ
diary of onemodel   
Wed 13 Feb 2008 1:24 [2]

พึ่งได้ย้อนอ่านหน้าที่แล้วค่ะ
ทุกคนคงหายป่วยกันแล้วนะคะ

อ่านแล้วแอบสงสารพี่ไมกี้ ไม่ยอมกินสตรอเบอรี่ซะงั้น ^^
diary of phraebear   
Wed 13 Feb 2008 1:09 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง