|
16.still still
เมื่อวันศุกร์ ทำความสะอาดห้องนอนยกใหญ่ ปรกติก็ดูดฝุ่นอยู่แล้ว แต่คราวนี้รื้อเตียงเพื่อดูดใต้เตียง และล้างพรมด้วย เนื่องมาจากอิชั้น ยังคงจามเช้า จามเย็น สั่งน้ำมูกตลอด เป็นเวลาร่วม 4 เดือนแล้ว จริงๆเป็นมาตั้งแต่ตอนท้อง ตอนแรกคิดว่าเป็นอาการแพ้ท้องอย่างนึง แต่อยู่ๆก็หายไปซักพักใหญ่ก่อนคลอด

แต่พอมาเป็นคราวนี้ เริ่มตอนปลายๆหน้าฟอล จะเข้าหน้าหนาว ตอนนั้นจิมบอกว่า เดี๋ยวพออากาศเย็นลงมากๆ ก็จะหายจามเอง ช่วงนี้(ตอนนั้ย)เป็นช่วงฤดู คนเป็นภูมิแพ้กันเยอะ
พอเข้าหน้าหนาวก็แล้ว อากาศเย็นจัดก็แล้ว อิชั้นก็ยังคงจาม และสั่งน้ำมูกต่อไป อาการที่เกิดประจำทุกวัน คือ จามทุกครั้งที่ตื่นนอน ไม่ว่าจะตื่นเช้า หรือลุกขึ้นตื่นตอนกลางคืน ก็จะจามทุกครั้ง เพราะเวลาลุกนั่ง น้ำมูกเตรียมจ่อล่ะ แล้วมันจะคันๆโพรงจมูก เลยทำให้จาม จาม 2-3 ที ก็จะต้องสั่งน้ำมูกชุดใหญ่ ส่วนเวลากลางวัน จะมีน้ำมูกนิด แต่อาการคันจมูกยังมีอยู่ จึงต้องสั่งน้ำมูกบ่อยๆ ช่วยให้หายคันจมูกได้

มีช่วงนึงที่เกิดอาการคัดจมูก แบบทรมานมาก เพราะหายใจเข้าออกทางจมูกไม่ได้เลย ต้องหายใจทางเหงือก เอ้ย ปากเท่านั้น และเหนื่อยที่สุดและทรมานที่สุด คือ ตอนกินข้าว เพราะต้องหายใจทางปาก ดังนั้น เวลาที่เคี้ยวๆข้าวอยู่ คือต้องกลั้นหายใจ ไม่งั้นมีหวังข้าวตกลงในหลอดลมแน่ ถ้าต้องการหายใจ จะต้องหยุดเคี้ยว อมข้าวไว้ และตั้งสติ ระวังไม่ให้อาหารตกคอ เวลาหายใจ แค่นึกถึงตอนนั้นก็เหนื่อยแล้ว กินข้าวแบบไม่มีความสุขเลย

จำได้ว่า เป็นอยู่ 2-3 ครั้ง ครั้งละ วัน สองวัน นานๆเป็นที ไม่ได้กินยาแก้อะไรหรอก เพราะยังให้นมลูกอยู่ เลยไม่กล้ากินยาอะไรทั้งนั้น พี่ๆ ก็แนะนำวิธีบรรเทาอาการกันมา อย่างพี่จิ (ตอนนั้นที่คุยกัน)ก็แนะนำให้พ่นน้ำเกลือเข้าทางจมูก แต่ไม่ทันได้ทำเลยค่ะพี่ ไว้คราวหน้าถ้าเป็นอีก จะหาซื้อที่พ่น เก็บไว้ใกล้ตัวแน่นอนค่ะ
แต่ตอนกลางคืน เวลาเข้านอน บางคืนต้องนอนหายใจทางปาก ตื่นมากลางดึก ปากแห้ง คอแห้ง ต้องมีแก้วน้ำไว้ใกล้ตัวทุกคืน

ช่วงที่คัดจมูก เคยถามจิมเล่นๆ(แต่แอบกลัวเหมือนกัน) ว่า ถ้านอนๆอยู่ ปากชั้นเกิดปิดขึ้นมา ชั้นจะตายมั๊ยเนี๊ยะ จิมบอกว่า ไม่หรอกมั๊ง (แต่เสียงแอบเครียด) อิอิ
แต่เวลานอน นอนตะแคง จะหายใจสะดวกกว่านอนง่ายนะ

มาเข้าเรื่องหลังจากทำความสะอาดห้องแล้ว เช้าอีกวัน จิมก็ถามว่า ยังคงจามตอนเช้าอยู่อีกมั๊ย เช้าวันแรก ก็ลืมนึกไปเหมือนกันนะว่าจามมั๊ย สงสัยจะไม่จาม แต่เช้าต่อๆมา ยังคงจามเหมือนเดิม สงสัยไม่ใช่ เพราะฝุ่นล่ะมั๊ง อาจจะเป็นภูมิแพ้ แหง๋ๆ รอดูได้ไปว่า เปลี่ยนฤดูอื่น จะยังคงมีอาการแบบนี้อีกรึเปล่า ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย มันทรมานมากเลยนะ เหมือนคนหายใจไม่ทั่วท้องหน่ะ เหนื่อย!!

อย่างที่บอกว่าช่วงนี้เล่นโยคะ แต่เป็นวิธีเบื้องต้น แบบยืดเส้น ยืดสาย คลายเครียดหน่ะ ก็ทำให้รู้สึกดีนะ เหมือนได้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อบ้าง ส่วนใหญ่จะทำเวลาตอนกลางคืน ก่อนนอน ตอนที่เอาลูกๆเข้านอนแล้ว หรือตอนกลางวัน ยัยตัวเล็กหลับ และเจ้าตัวโตไม่มาพันแข้งขาแม่ เพราะไม่งั้น เจ้าตัวโต เห็นแ่ม่นั่งจะมาคอยขี่หลังแม่ตลอด เฮ่อออออออ
แมรี่เริ่มทรงตัวนั่งได้นานขึ้นแล้ว คิดว่าเดินหน้า หลังคงจะแข็งเต็มที่ล่ะ ตอนนี้คลานได้ไวมากๆ คลานไปข้างหน้า ไม่มีถอยหลังแล้ว เจ้าพี่ชายเห็นน้องคลาน ก็ตื่นเต้น คลานตามน้อง เหมือนกับเป็นท่าแปลกใหม่ ที่ตัวเองไม่เคยทำมาก่อน ประมาณว่า เกิดมาตัวเองก็จำได้ว่า เดินได้เลย ว่างั้น

ปล. รูปลูกชาย ไม่ค่อยได้ถ่าย เพราะเค้าไม่ยอมให้ถ่ายเลย บางรูปโฟกัสไม่ได้บ้าง แต่พอจะหันไปถ่ายน้อง ตัวเองก็มาบังไม่ให้แม่ถ่ายซะงั้น พอจะถ่ายทีเผลอ เข้ารู้แกว ก็หันหลังให้กล้องซะเลย อาการนี้จะเป็นเหมือนกันทุกบ้านมั๊ยค่ะ เมื่อลูกๆอายุ 2-3 ขวบเนี๊ยะ รู้แต่ว่าอลิซาเบธก็เป็น พี่วิลก็เป็น บ้านแม่หมูหล่ะ เป็นมั๊ยค่ะ
Posted on Tue 19 Feb 2008 5:46 |
|